dzisiaj jest: środa, 23.04.2014 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 33/2009 » Ksiądz odpowiada »

Małżeństwo sakramentalne po rozwodzie cywilnym

autor: ks. Jan Glapiak


    Jestem po rozwodzie cywilnym. Teraz z innym mężczyzną chciałabym zawrzeć małżeństwo sakramentalne. Jakie muszę spełnić warunki?

       Justyna

           

Ponieważ Pani nie podaje danych dotyczących swojej wiary ani też wiary i stanu cywilnego narzeczonego, podam pewne podstawowe zasady, które warunkują zawarcie przez Panią małżeństwa sakramentalnego. Najpierw trzeba zaznaczyć, że narzeczeni, którzy oboje należą lub przynajmniej jedno z nich należy do Kościoła katolickiego, zobowiązani są do zawarcia małżeństwa przed duchownym katolickim (por. kan. 1108 KPK).

Jeżeli zatem ktoś zawarł małżeństwo cywilne i kościelne (najpierw cywilne, a potem kościelne albo równocześnie cywilne i kościelne – tzw. konkordatowe), a następnie otrzymał cywilny rozwód, ten dalej związany jest przyrzeczeniem złożonym przed Bogiem. Wówczas jak długo trwa sakramentalny węzeł małżeński, tak długo nie można zawrzeć nowego związku sakramentalnego.

  Inaczej jest wówczas, kiedy małżeństwo katolików lub strony katolickiej ze stroną niekatolicką zostało zawarte jedynie w Urzędzie Stanu Cywilnego. Wówczas w świetle przepisów kościelnych takie małżeństwo nie istnieje. Zatem katolicy, którzy zawierają jedynie związek cywilny, po rozwodzie zdolni są do zawarcia małżeństwa sakramentalnego z inną osobą.

 Jeżeli jednak żadna ze stron nie należy do Kościoła katolickiego, a zatem nie jest zobowiązana do zawarcia małżeństwa przed księdzem katolickim, wówczas zawierając małżeństwo w innej formie publicznej, cywilnej lub religijnej, zawiera to małżeństwo ważnie lub nieważnie, w zależności od prawa własnego Kościoła lub Wspólnoty kościelnej, do której należą osoby akatolickie (por. kan. 781 KKKW). Zawsze oczywiście do ważności zawartego małżeństwa wymaga się przyjęcia przez nupturientów podstawowych przymiotów małżeństwa, jakimi są jedność i nierozerwalność, czyli muszą mieć zamiar zawarcia małżeństwa z jedną osobą i na całe życie, a dokładniej do śmierci jednego z dwojga ślubujących. Muszą też być otwarci na przyjęcie potomstwa ze związku, który zawierają. Może się zdarzyć, że ktoś z góry wyklucza tak rozumiane małżeństwo. Wówczas nie zawiera małżeństwa ważnie. Sam jednak nie może tej nieważności stwierdzić. Sprawa musi być zbadana przez katolicki sąd kościelny. Dopóki nie ma orzeczenia sądu, dopóty związek uważany jest za ważnie zawarty i nie można zawierać nowego małżeństwa sakramentalnego.

 

poprzedni   |   następny wróć
  • Chcę wierzyć, a nie tylko zachowywać tradycję?
  • "Zastanawiam się, co zrobić, aby lepiej wierzyć? Modlę się, chodzę do kościoła, ale czuję, że czegoś mi brakuje. Mam wrażenie, że moja wiara to tylko zachowywanie zwyczajów i tradycji. Czy istnieje jakiś sposób ożywienia wiary?"  Krzysztof

    więcej »
  • Małżeństwo z osobą, która ma problem z pornografią
  • "Uprzejmie proszę o opinię i odpowiedź na pytanie: Czy wejście w związek małżeński z wierzącym mężczyzną, który ma problem z pornografią i masturbacją, ale próbuje i chce z tym walczyć, stwarza potencjalne zagrożenie dla trwałości małżeństwa? Jakie trudności w związku z tym problemem mogłyby się pojawić, które rzutowałyby na życie rodzinne? Czy możliwe jest stworzenie udanego związku małżeńskiego z taką osobą?" Katarzyna

    więcej »
  • Szafarz i tabernakulum
  • "W mojej parafii jest pięciu nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. Na prawie każdej niedzielnej Mszy któryś z nich rozdaje Komunię. To na pewno dla księdza spore ułatwienie. Ale zaobserwowałem też coś, co budzi moje wątpliwości. Czy po rozdaniu Komunii św. szafarz powinien sam odkładać kielich z komunikantami do tabernakulum, bo zauważyłem, że jeden z naszych szafarzy często tak robi? Wydawało mi się, że to czynność zarezerwowana dla kapłana". Błażej

    więcej »
  • Dlaczego muszę chodzić na rekolekcje szkolne?
  • "Jestem uczniem drugiej klasy szkoły ponadgimnazjalnej. Mogę powiedzieć o sobie, że jestem osobą wierzącą i praktykującą. W Wielkim Poście chętnie przeżyłbym inne rekolekcje niż te szkolne, z udziałem moich rówieśników. Mam kolegów, którzy zupełnie nie wiedzą, o co w nich chodzi. Denerwuje mnie ich zachowanie w kościele, podejście do sakramentów i komentarze na temat nauk księdza. Czuję się zmuszony do uczestnictwa w tych rekolekcjach, bo sprawdzana jest obecność, a naprawdę chciałbym w szczególnym czasie odnawiać swoją wiarę. Czy muszę uczestniczyć w rekolekcjach szkolnych?"  Tomek

    więcej »
  • Grzechy cudze
  • "Moja starsza siostra ma dzieci i dosyć trudną sytuację finansową, więc ciocia jej pomaga, m.in.dając pieniądze na tabletki antykoncepcyjne, czego oczywiście nie pochwalam. Mówiłam o tym siostrze, jednak ona nie jest osobą praktykującą. Wcześniej zdarzyło się, że ciocia dawała mi pieniądze, żebym przekazała je siostrze. Czy popełniłam w tym przypadku grzech ciężki? A jeśli tak, to jak mam go wyznać na spowiedzi?" Anna

    więcej »
  • Skąd wziął się rachunek sumienia?
  • "W ostatnim numerze „Przewodnika Katolickiego” przeczytałem pierwszy z pięciu artykułów o warunkach dobrej spowiedzi św. Muszę przyznać, że wiem o nich ze szkolnej katechezy, ale nigdy za bardzo się nimi nie przejmowałem. Widzę, że trzeba będzie się bardziej przyłożyć w przyszłości do rachunku sumienia. Mam jednak pytanie, skąd on się wziął, czy jest o nim mowa w Piśmie Świętym, czy jest to wymysł ludzki?" Kazimierz

    więcej »
  • Nie mogę pogodzić się z chorobą koleżanki
  • "Mam 24 lata. Niedawno dowiedziałam się o chorobie nowotworowej koleżanki, która jest w moim wieku. Od tego momentu wszystko się zmieniło. Inaczej przeżywam każdy dzień. Mam wiele pytań do Pana Boga i do samej siebie. Często z tym wszystkim jestem sama i nie wiem, co mam robić. Chciałabym jej pomóc, ale nie wiem jak. Nie umiem z nią rozmawiać, chociaż czuję, że ona cieszy się, kiedy z nią jestem".  Beata

    więcej »
  • Z rodzicami czy bez?
  • "Jestem jedynaczką i mieszkam z rodzicami, ale w niedalekiej przyszłości chciałabym to zmienić. Rodzice jednak się nie zgadzają i twierdzą, że nie zależy mi na ich dobru. Czy jako jedynaczka mam obowiązek zostać w domu przy rodzicach? Co odpowiedziałby Jezus?" Kinga 

    więcej »
  • Katolik wobec krytyki kapłanów
  • "Jestem wierzącym i praktykującym katolikiem. Ostatnio na spotkaniu modlitewnym  poruszyliśmy temat pojawiającej się ostatnio w mediach krytyki Kościoła i jego pasterzy. Na pytanie, jak powinien zachować się katolik wśród kolegów – współpracowników, którzy źle mówią o kapłanach, otrzymaliśmy odpowiedź, że nie należy na ten temat dyskutować, lecz modlić się za pasterzy. Uważam, że oprócz modlitwy trzeba też bronić kapłanów, bo jest to nasze świadectwo wiary. Jak ksiądz ocenia ten problem?" Stanisław

    więcej »
  • Msza św. w domu
  • "Jestem w podeszłym wieku. Niedziela to dla mnie bardzo ważny dzień i nie wyobrażam sobie, aby nie uczestniczyć w Eucharystii. Problem polega na tym, że nie zawsze starcza mi sił, aby samodzielnie udać się do kościoła. Szczególnie boję się zimą, kiedy jest ślisko, a ja nie mam nikogo, kto by pomógł mi bezpiecznie dotrzeć. Czy w takich sytuacjach udział we Mszy św. transmitowanej w telewizji lub przez radio jest ważny? Czy popełniam grzech ciężki i muszę się z tego spowiadać?" Bożena

    więcej »
right
left
Ekstremalna Droga Krzyżowa Poznań