dzisiaj jest: poniedziałek, 21.04.2014 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 50/2010 » Ksiądz odpowiada »

Komunia św. dla osób niepełnosprawnych umysłowo

autor: ks. Jan Glapiak

 

Moje ośmioletnie ochrzczone dziecko jest niepełnosprawne umysłowo. Dzieci w tym wieku przygotowują się do Pierwszej Komunii Świętej. Czy jest możliwe, aby także mój syn przyjął Pana Jezusa w Komunii św.?

Anna

 

Pani dziecko przez sakrament chrztu zostało włączone do Kościoła i stało się dzieckiem Bożym. Trzeba więc przyjąć za zasadę, że również ono ma prawo do sakramentów. Inna zasada jednak mówi, że dzieci wtedy tylko można dopuścić do Komunii św., gdy mają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swoich możliwości rozumiały tajemnicę Eucharystii i mogły z wiarą przyjąć Ciało Chrystusa (por. kan. 913 § 1KPK). Są zatem dwa warunki, które należy spełnić do godnego przyjęcia Komunii św. - wiara i świadomość.

Ważna jest tu nie tylko wiara przyjmującego sakrament, ale także wiara wspólnoty Kościoła, bo w niej dokonuje się udzielanie sakramentów świętych. Świadomość natomiast to kryterium, przy którym w przypadku osób niepełnosprawnych umysłowo mogą się pojawić wątpliwości. Wymaganym minimum, a zarazem dość jednoznacznym kryterium, jest konieczność, aby dziecko potrafiło odróżnić Ciało Chrystusa od zwykłego chleba (por. kan. 913 § 2 KPK).

Liczy się tutaj indywidualna świadomość, czyli indywidualne rozumienie tajemnicy wiary, na miarę możliwości poznawczych, intelektualnych i emocjonalnych osoby niepełnosprawnej umysłowo. Ostatecznie do proboszcza należy czuwanie nad tym, by do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które nie osiągnęły używania rozumu albo jego zdaniem nie są wystarczająco przygotowane (por. kan. 914 KPK).

W przypadku dopuszczenia dziecka niepełnosprawnego umysłowo do Komunii św. obowiązek jego przygotowywania do sakramentu spoczywa przede wszystkim na rodzicach dziecka.

 

poprzedni   |   następny wróć
  • Chcę wierzyć, a nie tylko zachowywać tradycję?
  • "Zastanawiam się, co zrobić, aby lepiej wierzyć? Modlę się, chodzę do kościoła, ale czuję, że czegoś mi brakuje. Mam wrażenie, że moja wiara to tylko zachowywanie zwyczajów i tradycji. Czy istnieje jakiś sposób ożywienia wiary?"  Krzysztof

    więcej »
  • Małżeństwo z osobą, która ma problem z pornografią
  • "Uprzejmie proszę o opinię i odpowiedź na pytanie: Czy wejście w związek małżeński z wierzącym mężczyzną, który ma problem z pornografią i masturbacją, ale próbuje i chce z tym walczyć, stwarza potencjalne zagrożenie dla trwałości małżeństwa? Jakie trudności w związku z tym problemem mogłyby się pojawić, które rzutowałyby na życie rodzinne? Czy możliwe jest stworzenie udanego związku małżeńskiego z taką osobą?" Katarzyna

    więcej »
  • Szafarz i tabernakulum
  • "W mojej parafii jest pięciu nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. Na prawie każdej niedzielnej Mszy któryś z nich rozdaje Komunię. To na pewno dla księdza spore ułatwienie. Ale zaobserwowałem też coś, co budzi moje wątpliwości. Czy po rozdaniu Komunii św. szafarz powinien sam odkładać kielich z komunikantami do tabernakulum, bo zauważyłem, że jeden z naszych szafarzy często tak robi? Wydawało mi się, że to czynność zarezerwowana dla kapłana". Błażej

    więcej »
  • Dlaczego muszę chodzić na rekolekcje szkolne?
  • "Jestem uczniem drugiej klasy szkoły ponadgimnazjalnej. Mogę powiedzieć o sobie, że jestem osobą wierzącą i praktykującą. W Wielkim Poście chętnie przeżyłbym inne rekolekcje niż te szkolne, z udziałem moich rówieśników. Mam kolegów, którzy zupełnie nie wiedzą, o co w nich chodzi. Denerwuje mnie ich zachowanie w kościele, podejście do sakramentów i komentarze na temat nauk księdza. Czuję się zmuszony do uczestnictwa w tych rekolekcjach, bo sprawdzana jest obecność, a naprawdę chciałbym w szczególnym czasie odnawiać swoją wiarę. Czy muszę uczestniczyć w rekolekcjach szkolnych?"  Tomek

    więcej »
  • Grzechy cudze
  • "Moja starsza siostra ma dzieci i dosyć trudną sytuację finansową, więc ciocia jej pomaga, m.in.dając pieniądze na tabletki antykoncepcyjne, czego oczywiście nie pochwalam. Mówiłam o tym siostrze, jednak ona nie jest osobą praktykującą. Wcześniej zdarzyło się, że ciocia dawała mi pieniądze, żebym przekazała je siostrze. Czy popełniłam w tym przypadku grzech ciężki? A jeśli tak, to jak mam go wyznać na spowiedzi?" Anna

    więcej »
  • Skąd wziął się rachunek sumienia?
  • "W ostatnim numerze „Przewodnika Katolickiego” przeczytałem pierwszy z pięciu artykułów o warunkach dobrej spowiedzi św. Muszę przyznać, że wiem o nich ze szkolnej katechezy, ale nigdy za bardzo się nimi nie przejmowałem. Widzę, że trzeba będzie się bardziej przyłożyć w przyszłości do rachunku sumienia. Mam jednak pytanie, skąd on się wziął, czy jest o nim mowa w Piśmie Świętym, czy jest to wymysł ludzki?" Kazimierz

    więcej »
  • Nie mogę pogodzić się z chorobą koleżanki
  • "Mam 24 lata. Niedawno dowiedziałam się o chorobie nowotworowej koleżanki, która jest w moim wieku. Od tego momentu wszystko się zmieniło. Inaczej przeżywam każdy dzień. Mam wiele pytań do Pana Boga i do samej siebie. Często z tym wszystkim jestem sama i nie wiem, co mam robić. Chciałabym jej pomóc, ale nie wiem jak. Nie umiem z nią rozmawiać, chociaż czuję, że ona cieszy się, kiedy z nią jestem".  Beata

    więcej »
  • Z rodzicami czy bez?
  • "Jestem jedynaczką i mieszkam z rodzicami, ale w niedalekiej przyszłości chciałabym to zmienić. Rodzice jednak się nie zgadzają i twierdzą, że nie zależy mi na ich dobru. Czy jako jedynaczka mam obowiązek zostać w domu przy rodzicach? Co odpowiedziałby Jezus?" Kinga 

    więcej »
  • Katolik wobec krytyki kapłanów
  • "Jestem wierzącym i praktykującym katolikiem. Ostatnio na spotkaniu modlitewnym  poruszyliśmy temat pojawiającej się ostatnio w mediach krytyki Kościoła i jego pasterzy. Na pytanie, jak powinien zachować się katolik wśród kolegów – współpracowników, którzy źle mówią o kapłanach, otrzymaliśmy odpowiedź, że nie należy na ten temat dyskutować, lecz modlić się za pasterzy. Uważam, że oprócz modlitwy trzeba też bronić kapłanów, bo jest to nasze świadectwo wiary. Jak ksiądz ocenia ten problem?" Stanisław

    więcej »
  • Msza św. w domu
  • "Jestem w podeszłym wieku. Niedziela to dla mnie bardzo ważny dzień i nie wyobrażam sobie, aby nie uczestniczyć w Eucharystii. Problem polega na tym, że nie zawsze starcza mi sił, aby samodzielnie udać się do kościoła. Szczególnie boję się zimą, kiedy jest ślisko, a ja nie mam nikogo, kto by pomógł mi bezpiecznie dotrzeć. Czy w takich sytuacjach udział we Mszy św. transmitowanej w telewizji lub przez radio jest ważny? Czy popełniam grzech ciężki i muszę się z tego spowiadać?" Bożena

    więcej »
right
left
RIO