drukuj
- Zaufajmy Jezusowi i prośmy o Ducha
-
Na jednym z szesnastowiecznych witraży ukazujących wniebowstąpienie Chrystusa można zobaczyć następującą scenę: uczniowie wpatrują się w niebo i widzą dwie wystające z obłoku stopy. To stopy Jezusa. W tym witrażowym przedstawieniu, będącym pomieszaniem naiwności i świętej powagi, znajduje swój wyraz ważne przekonanie: Jezus odchodzi do Ojca, a jednak pozostaje blisko.
więcej » - Nowe i wieczne życie
-
Król świata (...) nas, którzy umieramy za Jego prawa, wskrzesi i ożywi do życia wiecznego (2 Mch 7, 9).
więcej » - "Mów, Panie, bo sługa Twój słucha"
-
W V Niedzielę Wielkanocną znowu słyszymy słowo Boże, słowo życiodajne, prawdziwy budulec naszej codzienności. Czy tak naprawdę wierzymy, że dane jest ono ku naszemu pouczeniu?
więcej » - Miłość Dobrego Pasterza
-
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam obraz Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Przyzwyczailiśmy się do takiej formy przedstawiania naszego Boga. Na swoich barkach dźwiga owieczkę. To symbol miłości, dobroci, bliskości, zatroskania o nasze bezpieczeństwo, pokarm i zdrowie.
więcej » - Pan życia i śmierci
-
Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza. Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. (1 Sm 2, 6–7)
więcej » - Obdarowani pokojem
-
Po śniadaniu wielkanocnym pozostało już tylko wspomnienie, powróciliśmy już na dobre do swoich codziennych obowiązków, a myślami wybiegamy już może do długiego weekendu na początku maja.
więcej » - Błogosławieni ubodzy
-
Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. (Łk 6, 20–21)
więcej » - "Nie bądź niedowiarkiem"
-
W klimacie poświątecznym Niedziela Biała pozwala dotknąć największego daru Zmartwychwstania – cudu działającego Miłosierdzia. Wszelkie obietnice Ojca, każda nauka Syna Bożego, Duch Święty ze swoją Mocą, świadczą o tym, że Jezus żyje.
więcej » - Doskonały i niekończący się dzień
-
W owym dniu nie będzie ani upału, ani zimna i mrozu. I nastanie dzień niezwykły – znany Jahwe – bez zmiany dnia i nocy; a widno będzie o wieczornej porze. (Za 14, 6–7, tłum. Biblia Poznańska).
więcej » - Odkupiciel Człowieka zwycięzcą śmierci
-
Przez cały rok w liturgii trwa wielkie Święto Zmartwychwstania. W każdą niedzielę w ciągu roku słyszymy słowa kapłana, który w najważniejszym momencie Mszy św. mówi: „Stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał” (III modlitwa eucharystyczna).
więcej »
Wierny świadek |
Jan Ewangelista przybliża sylwetkę Jana Chrzciciela i przedstawia go jako wiernego świadka. Prorok ten wskazuje na Jezusa jako Mesjasza. Daje świadectwo, że Jezus jest Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata; Duch Święty spoczął na Nim; jest On Synem Bożym. W kontekście oskarżania Jezusa przez Żydów o to, że przypisuje On sobie godność Syna Bożego, świadectwo Jana Chrzciciela ma ogromne znaczenie i niezwykłą wagę.
Słowa poprzednika Pańskiego są nie tylko stwierdzeniem tożsamości Jezusa (Syn Boży), ale przede wszystkim ogłoszeniem nadejścia czasu zbawienia. On jest Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata. On wziął na siebie nasze grzechy, nasze niedostatki i ofiaruje nam zbawienie.
Świadectwo Jana Chrzciciela pozwoliło, a może lepiej powiedzieć: pomogło Jezusowi rozpocząć publiczną działalność. Stanowiło punkt wyjścia Jego zbawczej misji. Dzisiaj Jezus potrzebuje naszego świadectwa. Jesteśmy do niego zobowiązani na mocy chrztu św.
Dobrze wiemy, że dawanie świadectwa Chrystusowi nie jest takie proste. I nie tylko z braku cywilnej odwagi przyznania się do wiary w Chrystusa. Istnieje też inna przyczyna. Chociaż przez dziesięciolecia władze komunistyczne, pomimo ogromnych wysiłków, nie zdołały zateizować naszego narodu, to jednak dość skutecznie wpoiły ludziom wierzącym, że ich wiara jest ich prywatną sprawą. To znaczy, swoje przekonania, postawy i praktyki religijne mogą realizować w domu i kościele, ale nie w życiu publicznym. Takie poglądy lansowane są także obecnie przez lewicowe i liberalne media. Prowadzi to do tego, że wielu wierzących nie widzi potrzeby dawania świadectwa swojej wiary w przestrzeni życia zawodowego, społecznego czy politycznego. Boją się pytań o swoje przekonania religijne, o wartości, którymi kierują się w swoim życiu i działaniu. To moja prywatna sprawa – odpowiadają.
Radykalne dzielenie rzeczywistości na sacrum i profanum, czyli na to, co religijne i świeckie, skutkuje tym, że u wielu wierzących rodzą się wątpliwości: czy w szpitalu może wisieć krzyż? Przecież to instytucja świecka. A szkoła? To przecież też instytucja państwowa, czy zatem w sali może wisieć krzyż? Tych wątpliwości rodzi się coraz więcej i w coraz większym stopniu odbierają nam one moc bycia świadkiem Chrystusa wszędzie tam, gdzie się uczymy, pracujemy, gdzie żyjemy.
Świat potrzebuje naszego świadectwa. Bez Boga człowiek nie wie, dokąd zmierza, i nie potrafi nawet zrozumieć tego, kim jest. Bóg jest u początku i na końcu tego wszystkiego, co się liczy i co zbawia.
| poprzedni | następny | wróć |
)
Tematy numeru:
- Aktualności
- Do spowiedzi czy do psychologa?
- Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka dla "Przewodnika"
- Pingwin też człowiek
- Wiara i Kościół
- Matczyny szturm do nieba
- Sklep innych wartości
- Społeczeństwo
- Konserwatyści już nie milczą
| partnerzy: |
|
|
|
| copyright: |
© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione. |
| projekt: |