dzisiaj jest: czwartek, 30.10.2014 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 52/2009 » Bliżej Biblii »

Spis ludności

autor: Abp Gianfranco Ravasi


"W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz" (Łk 2, 1-2)


Tak brzmi początek Ewangelii czytanej w noc Bożego Narodzenia. Pieter Brueghel Starszy na płótnie z 1566 r., przechowywanym w Muzeum Sztuk Pięknych w Brukseli, przedstawił wielki tłum handlarzy, wieśniaków, żebraków przybyłych do zasypanego śniegiem Betlejem, żeby zarejestrować się wedlug miejsca pochodzenia, co było praktyką potwierdzoną w rzymskim Egipcie, chociaż dominującym zwyczajem był spis w oparciu o miejsce zamieszkania.
Operacją spisu miał zarządzać gubernator Syrii, Publiusz Sulpicjusz Kwiryniusz, który wedle rzymskiego historyka Tacyta ("Roczniki") urodził się w Lanuvio, jednej z rzymskich twierdz. Inny dokument, "Monumentum Ancyranum", testament polityczny, który cesarz August kazał wyryć na poświęconej mu świątyni w Ancyrze (obecnie Ankara) głosi, że w 12 r. przed Chr. Kwiryniusz został nawet konsulem.
Ten spis, który pozwoliłby nam skojarzyć narodzenie Jezusa z konkretną datą, niesie jednak poważną trudność. Jedyny udokumentowany spis przeprowadzony przez Kwiryniusza w Palestynie odbył się w latach 6-7 n.e., kiedy Jezus powinien mieć co najmniej dwanaście lat. Jak wiadomo, Jezus urodził się za Heroda Wielkiego, który umarł w 4 r. przed Chr. Dlatego przyjmuje się, że data urodzenia Chrystusa wypada około 6 r. p. n. e.
A spis Kwiryniusza, o którym mówi Łukasz? Proponowane są dwa rozwiązania tego problemu. Dla jednych Ewangelista, który przecież w innych sytuacjach wykazywał wierność faktom historycznym albo pomylił daty, albo chciał powiązać narodzenie Chrystusa z ważnym wydarzeniem spisu, by umieścić Jezusa na tle cesarstwa rzymskiego, potwierdzając w ten sposób uniwersalne znaczenie Jego przyjścia na świat. Byłaby to zatem relektura teologiczna, która nie przywiązuje wagi do rygorystycznego przestrzegania danych historiograficznych. Jest jednak i druga teza, podtrzymywana przez innych badaczy podkreślających tę szczególną uwagę Łukasza, iż był to "pierwszy spis" Kwiryniusza. August bowiem planował ponoć globalny spis, który miał objąć całe cesarstwo.
W 7-6 roku przed Chr. plan ten miał być realizowany także w królestwie Heroda; miał to być spis o charakterze raczej administracyjnym niż fiskalnym (jako że Herod był rex socius et amicus Augusta), połączony z przysięgą wierności cesarzowi i przeprowadzany w oparciu o zasadę przynależności plemiennej a nie miejsca zamieszkania, a to z powodu poszanowania tradycji lokalnej. Nadzorować go miał właśnie Kwiryniusz, który w tym czasie sprawował władzę w Syrii w zastępstwie ówczesnego gubernatora, Sancjusza Saturniana, zaangażowanego wówczas w ciężką wojnę z Armeńczykami.
Kiedy Kwiryniusz objął pełną władzę w Syrii, od której zależała Palestyna, zarządził drugi spis, ten lepiej znany i udokumentowany z 6-7 r. po Chr. Pewne jest, że ponad tymi kwestiami historycznymi Łukasz widzi w narodzeniu Jezusa wydarzenie o wymiarze uniwersalnym wywierające wpływ na całe dzieje ludzkości.

 

 


 

Jubileusz - słowo to pochodzi od hebrajskiego jobel, baraniego rogu stosowanego w liturgii, przeznaczonego, tak jak i kozi róg shofar, do obwieszczania początku pięćdziesiątego roku przypadającego po siedmiu siedmioletnich cyklach. W owym roku niewolnicy byli uwalniani, długi darowane, ziemia wracała do prawowitych właścicieli: był to powszechnie praktykowany sposób powrotu do społeczeństwa na zasadach równości i sprawiedliwości.

 

Przysięga - tym oficjalnym aktem angażowano samego Boga w świadczenie o jakimś wydarzeniu. Dlatego, jeśli była fałszywa, popełniano, oprócz wykroczenia w relacjach społecznych, także świętokradztwo. Stąd zrozumiałe jest znaczenie zarówno ósmego przykazania Dekalogu, jak i kazania Jezusa w Mt 5, 33-37.

 

 


 

"W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz" (Łk 2, 1-2)

 

 

Tak brzmi początek Ewangelii czytanej w noc Bożego Narodzenia. Pieter Brueghel Starszy na płótnie z 1566 r., przechowywanym w Muzeum Sztuk Pięknych w Brukseli, przedstawił wielki tłum handlarzy, wieśniaków, żebraków przybyłych do zasypanego śniegiem Betlejem, żeby zarejestrować się wedlug miejsca pochodzenia, co było praktyką potwierdzoną w rzymskim Egipcie, chociaż dominującym zwyczajem był spis w oparciu o miejsce zamieszkania.

Operacją spisu miał zarządzać gubernator Syrii, Publiusz Sulpicjusz Kwiryniusz, który wedle rzymskiego historyka Tacyta ("Roczniki") urodził się w Lanuvio, jednej z rzymskich twierdz. Inny dokument, "Monumentum Ancyranum", testament polityczny, który cesarz August kazał wyryć na poświęconej mu świątyni w Ancyrze (obecnie Ankara) głosi, że w 12 r. przed Chr. Kwiryniusz został nawet konsulem.

Ten spis, który pozwoliłby nam skojarzyć narodzenie Jezusa z konkretną datą, niesie jednak poważną trudność. Jedyny udokumentowany spis przeprowadzony przez Kwiryniusza w  Palestynie odbył się w latach 6-7 n.e., kiedy Jezus powinien mieć co najmniej dwanaście lat. Jak wiadomo, Jezus urodził się za Heroda Wielkiego, który umarł w 4 r. przed Chr. Dlatego przyjmuje się, że data urodzenia Chrystusa wypada około 6 r. p. n. e.

A spis Kwiryniusza, o którym mówi Łukasz? Proponowane są dwa rozwiązania tego problemu. Dla jednych Ewangelista, który przecież w innych sytuacjach wykazywał wierność faktom historycznym albo pomylił daty, albo chciał powiązać narodzenie Chrystusa z ważnym wydarzeniem spisu, by umieścić Jezusa na tle cesarstwa rzymskiego, potwierdzając w ten sposób uniwersalne znaczenie Jego przyjścia na świat. Byłaby to zatem relektura teologiczna, która nie przywiązuje wagi do rygorystycznego przestrzegania danych historiograficznych. Jest jednak i druga teza, podtrzymywana przez innych badaczy podkreślających tę szczególną uwagę Łukasza, iż był to "pierwszy spis" Kwiryniusza. August bowiem planował ponoć globalny spis, który miał objąć całe cesarstwo.

W 7-6 roku przed Chr. plan ten miał być realizowany także w królestwie Heroda; miał to być spis o charakterze raczej administracyjnym niż fiskalnym (jako że Herod był rex socius et amicus Augusta), połączony z przysięgą wierności cesarzowi i przeprowadzany w oparciu o zasadę przynależności plemiennej a nie miejsca zamieszkania, a to z powodu poszanowania tradycji lokalnej. Nadzorować go miał właśnie Kwiryniusz, który w tym czasie sprawował władzę w Syrii  w zastępstwie ówczesnego gubernatora, Sancjusza Saturniana, zaangażowanego wówczas w ciężką wojnę z Armeńczykami.

Kiedy Kwiryniusz objął pełną władzę w Syrii, od której zależała Palestyna, zarządził drugi spis, ten lepiej znany i udokumentowany z 6-7 r. po Chr. Pewne jest, że ponad tymi kwestiami historycznymi Łukasz widzi w narodzeniu Jezusa wydarzenie o wymiarze uniwersalnym wywierające wpływ  na całe dzieje ludzkości.

 

 

 


Jubileusz - słowo to pochodzi od hebrajskiego jobel, baraniego rogu stosowanego w liturgii, przeznaczonego, tak jak i kozi róg shofar, do obwieszczania początku pięćdziesiątego roku przypadającego po siedmiu siedmioletnich cyklach. W owym roku niewolnicy byli uwalniani, długi darowane, ziemia wracała do prawowitych właścicieli: był to powszechnie praktykowany sposób powrotu do społeczeństwa na zasadach równości i sprawiedliwości.

 

Przysięga - tym oficjalnym aktem angażowano samego Boga w świadczenie o jakimś wydarzeniu. Dlatego, jeśli była fałszywa, popełniano, oprócz wykroczenia w relacjach społecznych, także świętokradztwo. Stąd zrozumiałe jest znaczenie zarówno ósmego przykazania Dekalogu, jak i kazania Jezusa w Mt 5, 33-37.

 

 

 

poprzedni   |   następny wróć
  • Niskiego wzrostu
  • " Zacheusz (…) chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, któż to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu" (Łk 19, 3).

    więcej »
  • Królestwo Boże pośród was
  • Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział (…): „królestwo Boże pośród was jest” (Łk 17, 20–21). 

    więcej »
  • Gorczyca i morwa
  •  „Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: «Wyrwij się z korzeniami i przesadź się w morze», a byłaby wam posłuszna” (Łk 17, 6).

    więcej »
  • Niegodziwa mamona
  • "Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków" (Łk 16, 19). 

    więcej »
  • Nieuczciwy i przebiegły rządca
  •  "Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił" (Łk 16, 8).

    więcej »
  • Nienawidzić ojca i matki?
  •  "Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki (…), nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem" (Łk 14, 26).

    więcej »
  • Ogień Jezusa
  •  "Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, aby już zapłonął" (Łk 12, 49).

    więcej »
  • Znak Jonasza
  •  „Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia” (ŁK 11, 30).

    więcej »
  • Jajko czy skorpion?
  •  "Jeżeli któregoś z was, ojców, syn (…) prosi o jajko, czy poda mu skorpiona?" (Łk 11, 11–12).

    więcej »
  • Ojcze nasz św. Łukasza
  • „Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo (…)” (Łk 11, 2). 

    więcej »
right
left
Papież Franciszek w Ziemi Świętej