- Zaufajmy Jezusowi i prośmy o Ducha
-
Na jednym z szesnastowiecznych witraży ukazujących wniebowstąpienie Chrystusa można zobaczyć następującą scenę: uczniowie wpatrują się w niebo i widzą dwie wystające z obłoku stopy. To stopy Jezusa. W tym witrażowym przedstawieniu, będącym pomieszaniem naiwności i świętej powagi, znajduje swój wyraz ważne przekonanie: Jezus odchodzi do Ojca, a jednak pozostaje blisko.
więcej » - Nowe i wieczne życie
-
Król świata (...) nas, którzy umieramy za Jego prawa, wskrzesi i ożywi do życia wiecznego (2 Mch 7, 9).
więcej » - "Mów, Panie, bo sługa Twój słucha"
-
W V Niedzielę Wielkanocną znowu słyszymy słowo Boże, słowo życiodajne, prawdziwy budulec naszej codzienności. Czy tak naprawdę wierzymy, że dane jest ono ku naszemu pouczeniu?
więcej » - Miłość Dobrego Pasterza
-
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam obraz Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Przyzwyczailiśmy się do takiej formy przedstawiania naszego Boga. Na swoich barkach dźwiga owieczkę. To symbol miłości, dobroci, bliskości, zatroskania o nasze bezpieczeństwo, pokarm i zdrowie.
więcej » - Pan życia i śmierci
-
Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza. Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. (1 Sm 2, 6–7)
więcej » - Obdarowani pokojem
-
Po śniadaniu wielkanocnym pozostało już tylko wspomnienie, powróciliśmy już na dobre do swoich codziennych obowiązków, a myślami wybiegamy już może do długiego weekendu na początku maja.
więcej » - Błogosławieni ubodzy
-
Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. (Łk 6, 20–21)
więcej » - "Nie bądź niedowiarkiem"
-
W klimacie poświątecznym Niedziela Biała pozwala dotknąć największego daru Zmartwychwstania – cudu działającego Miłosierdzia. Wszelkie obietnice Ojca, każda nauka Syna Bożego, Duch Święty ze swoją Mocą, świadczą o tym, że Jezus żyje.
więcej » - Doskonały i niekończący się dzień
-
W owym dniu nie będzie ani upału, ani zimna i mrozu. I nastanie dzień niezwykły – znany Jahwe – bez zmiany dnia i nocy; a widno będzie o wieczornej porze. (Za 14, 6–7, tłum. Biblia Poznańska).
więcej » - Odkupiciel Człowieka zwycięzcą śmierci
-
Przez cały rok w liturgii trwa wielkie Święto Zmartwychwstania. W każdą niedzielę w ciągu roku słyszymy słowa kapłana, który w najważniejszym momencie Mszy św. mówi: „Stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał” (III modlitwa eucharystyczna).
więcej »
Słuchając Syna, stajemy się synami |
W drugą niedzielę Wielkiego Postu czytamy Ewangelię o przemienieniu Jezusa na górze Tabor. Ewangelia poprzedniej niedzieli ukazała zwycięstwo Chrystusa nad diabłem na górze kuszenia. Zwycięstwo to objawiło się w uniżonym i poddanym woli Ojca człowieczeństwie Syna Bożego. W przesłaniu Ewangelii o przemienieniu Jezusa na górze Tabor ujawnia się chwała Jego bóstwa.
W kuszeniu Chrystus zwyciężył diabła dlatego, że jako człowiek poddał się słowu Boga i że mocą swej woli był całkowicie uległy Ojcu. Nie bronił swego życia na własną rękę i nie szukał swojej chwały, lecz słuchał głosu Boga. W ten sposób oddał Stwórcy chwałę i spowodował odejście szatana.
W przemienieniu Jezus odsłania chwałę należną Mu jako Synowi Bożemu. Nie wiemy dokładnie, jak to się dokonało i co w szczegółach wiedzieli uczniowie Jezusa. Ewangeliści mówią zgodnie o blasku i świetle oraz o obecności Mojżesza i Eliasza. Nadto mówią o głosie z nieba objawiającym Chrystusa jako umiłowanego Syna Bożego
Udział w tym wydarzeniu był ważny dla uczniów za względu na ich związek z Jezusem. Ci sami uczniowie bowiem zobaczą Go później uniżonego w Ogrójcu. Zanim to się stanie, trzeba, by zobaczyli Go w Jego chwale. Męka na krzyżu wystawi na próbę więź uczniów z Jezusem. Przeżyli to, co możemy nazwać zgorszeniem krzyża. Wtedy wyszła na jaw ich niewierność. Ci, którzy zapewniali, że wytrwają – rozproszyli się i uciekli. Nie potrafili wytrwać z Nim w czasie doświadczenia. Zobaczą jednak, że ten sam Pan potrafi trwać na krzyżu mimo opuszczenia ze strony najbliższych, którzy wcześniej zapewniali Go o swojej wierności. Było im jednak dane poznać, że On, Pan chwały, jest wierny, że ich nie odtrąci, lecz powracającym do Niego przebaczy.
W sposób najbardziej drastyczny okazało się to w przypadku Piotra, któremu Jezus powierzył całe swoje dzieło. Ten, który doświadczył chwały Jezusa na Górze Przemienienia; który był świadkiem tylu cudów i któremu było dane złożyć wyznanie wiary w Chrystusa jako Mesjasza; Piotr, który zapewniał Jezusa o swojej wierności – zaparł się swego Mistrza. Kiedy jednak zobaczył swój błąd i wrócił do Jezusa, otrzymał od Niego polecenie: „Ty, nawróciwszy się, umacniaj swoich braci” (Łk 22, 32). Piotr będzie więc stał na straży tego, aby przemienienie, które dokonało się w Jezusie i które także dokonało się w uczniach, było również dostępne dla tych, którzy w przyszłości przyjmą moc Ewangelii.
Przemienienie Chrystusa to zatem ważny moment w procesie przemiany myślenia uczniów. To, co się stało podczas tego wydarzenia, nie było dla nich wtedy zrozumiałe. Dopiero kiedy przeżyli zgorszenie krzyża i uciekli, a następnie wrócili do Zmartwychwstałego, zaczęli je pojmować i mogli o nim opowiadać. Jest to wielkie odkrycie, że Bóg ma upodobanie w człowieku, który czasem może zwątpi w kontekście krzyża, ale potem uznaje swój błąd i się nawraca. Wtedy dopiero człowiek staje się uległy Bogu i w tej uległości odnajduje drogę powrotu do Niego. Przez słuchanie Syna staje się synem. To jest szansa przemienienia dawana nam każdego dnia.
Jak mocno w naszych uszach i w sercu powinny zabrzmieć słowa Ojca: „To jest mój Syn umiłowany… Jego słuchajcie”! (Mt 17, 5).
| poprzedni | następny | wróć |
Tematy numeru:
- Aktualności
- Do spowiedzi czy do psychologa?
- Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka dla "Przewodnika"
- Pingwin też człowiek
- Wiara i Kościół
- Matczyny szturm do nieba
- Sklep innych wartości
- Społeczeństwo
- Konserwatyści już nie milczą


drukuj













