drukuj
- Zaufajmy Jezusowi i prośmy o Ducha
-
Na jednym z szesnastowiecznych witraży ukazujących wniebowstąpienie Chrystusa można zobaczyć następującą scenę: uczniowie wpatrują się w niebo i widzą dwie wystające z obłoku stopy. To stopy Jezusa. W tym witrażowym przedstawieniu, będącym pomieszaniem naiwności i świętej powagi, znajduje swój wyraz ważne przekonanie: Jezus odchodzi do Ojca, a jednak pozostaje blisko.
więcej » - Nowe i wieczne życie
-
Król świata (...) nas, którzy umieramy za Jego prawa, wskrzesi i ożywi do życia wiecznego (2 Mch 7, 9).
więcej » - "Mów, Panie, bo sługa Twój słucha"
-
W V Niedzielę Wielkanocną znowu słyszymy słowo Boże, słowo życiodajne, prawdziwy budulec naszej codzienności. Czy tak naprawdę wierzymy, że dane jest ono ku naszemu pouczeniu?
więcej » - Miłość Dobrego Pasterza
-
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam obraz Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Przyzwyczailiśmy się do takiej formy przedstawiania naszego Boga. Na swoich barkach dźwiga owieczkę. To symbol miłości, dobroci, bliskości, zatroskania o nasze bezpieczeństwo, pokarm i zdrowie.
więcej » - Pan życia i śmierci
-
Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza. Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. (1 Sm 2, 6–7)
więcej » - Obdarowani pokojem
-
Po śniadaniu wielkanocnym pozostało już tylko wspomnienie, powróciliśmy już na dobre do swoich codziennych obowiązków, a myślami wybiegamy już może do długiego weekendu na początku maja.
więcej » - Błogosławieni ubodzy
-
Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. (Łk 6, 20–21)
więcej » - "Nie bądź niedowiarkiem"
-
W klimacie poświątecznym Niedziela Biała pozwala dotknąć największego daru Zmartwychwstania – cudu działającego Miłosierdzia. Wszelkie obietnice Ojca, każda nauka Syna Bożego, Duch Święty ze swoją Mocą, świadczą o tym, że Jezus żyje.
więcej » - Doskonały i niekończący się dzień
-
W owym dniu nie będzie ani upału, ani zimna i mrozu. I nastanie dzień niezwykły – znany Jahwe – bez zmiany dnia i nocy; a widno będzie o wieczornej porze. (Za 14, 6–7, tłum. Biblia Poznańska).
więcej » - Odkupiciel Człowieka zwycięzcą śmierci
-
Przez cały rok w liturgii trwa wielkie Święto Zmartwychwstania. W każdą niedzielę w ciągu roku słyszymy słowa kapłana, który w najważniejszym momencie Mszy św. mówi: „Stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał” (III modlitwa eucharystyczna).
więcej »
"Przybądź, o Panie, i dłużej nie zwlekaj" |
Czwarta Niedziela Adwentu. To już ostatnia katecheza liturgiczna przed Bożym Narodzeniem. Słowo stało się Ciałem, Bóg Wcielony zamieszkał między ludźmi. Zapowiedział ten fakt prorok Izajasz w rozmowie z królem Achazem, który badał mury Jerozolimy przed nadciągającymi wojskami nieprzyjacielskimi.
Święty Józef z natchnienia Anioła przejmuje osobistą opiekę nad Maryją, poślubioną małżonką, która jest Matką Wcielonego Słowa. Apostoł Paweł przekazuje Ewangelię Słowa Wcielonego mieszkańcom ówczesnego centrum świata – mieszkańcom Rzymu. W dzisiejszej lekturze biblijnej jest więc zapowiedź prorocka narodzin Jezusa, jest opis rozważań św. Józefa nad przyjęciem Dziecięcia; jest także List Apostoła Pawła – przekazanie Rzymianom Ewangelii zbawienia.
Słowo Wcielone – Jezus Chrystus obdarowuje nas tak wysoką godnością, że włącza do współtworzenia misji Zbawiciela, a nawet w jakimś wymiarze uzależnia od naszego udziału powodzenie tej misji. To jest poszerzony wymiar Wcielenia. Bóg stał się Człowiekiem i zaprosił ludzi do budowania królestwa Bożego na ziemi.
Ludzie, których Bóg zapraszał, reagowali rozmaicie. Święty Józef „uczynił, jak Mu polecił Anioł”, św. Paweł Apostoł „głosi Ewangelię mocą Ducha Świętego” według polecenia spod Damaszku; król Achaz wymówił się od udziału w przyjęciu Słowa Bożego. Ten ostatni zrobił to z bardzo jasnego powodu: nie chciał zmienić swojego stylu życia, nie chciał zawierzyć Bogu. Rozwiązywał sprawę „po swojemu”. Dlatego nie przyjął słowa Izajaszowego. Małoduszna odpowiedź króla Achaza nie zmieniła w żadnym wymiarze odwiecznych planów Boga. „Sam Pan da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna...”.
Tak więc z jednej strony Bóg zaprasza nas do zmiany naszego życia i do włączenia się w program uświęcenia świata. Na tej zmianie każdy z nas „robi karierę”. Jesteśmy współpracownikami winnicy Pańskiej. Z drugiej strony możemy się sprzeciwić, wyrzucając Pana Boga poza zasięg naszego myślenia. Wtedy zostajemy sami. Program zbawienia świata nie zostaje w żaden sposób zatrzymany, tylko my się z niego wyłączamy. I to jest nieszczęsne wykorzystanie wolności.
Dlatego też w IV Niedzielę Adwentu w sposób szczególny odnosimy się do wrażliwości naszego serca i wołamy: „Przyjdź, Panie Jezu”. Przyjdź w słowie proroka, przyjdź w nauczaniu Kościoła. Otwórz moje serce, by nie przeoczyło chwili Twego nawiedzenia.
| poprzedni | następny | wróć |
)
Tematy numeru:
- Aktualności
- Do spowiedzi czy do psychologa?
- Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka dla "Przewodnika"
- Pingwin też człowiek
- Wiara i Kościół
- Matczyny szturm do nieba
- Sklep innych wartości
- Społeczeństwo
- Konserwatyści już nie milczą
| partnerzy: |
|
|
|
| copyright: |
© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione. |
| projekt: |