drukuj
- Zaufajmy Jezusowi i prośmy o Ducha
-
Na jednym z szesnastowiecznych witraży ukazujących wniebowstąpienie Chrystusa można zobaczyć następującą scenę: uczniowie wpatrują się w niebo i widzą dwie wystające z obłoku stopy. To stopy Jezusa. W tym witrażowym przedstawieniu, będącym pomieszaniem naiwności i świętej powagi, znajduje swój wyraz ważne przekonanie: Jezus odchodzi do Ojca, a jednak pozostaje blisko.
więcej » - Nowe i wieczne życie
-
Król świata (...) nas, którzy umieramy za Jego prawa, wskrzesi i ożywi do życia wiecznego (2 Mch 7, 9).
więcej » - "Mów, Panie, bo sługa Twój słucha"
-
W V Niedzielę Wielkanocną znowu słyszymy słowo Boże, słowo życiodajne, prawdziwy budulec naszej codzienności. Czy tak naprawdę wierzymy, że dane jest ono ku naszemu pouczeniu?
więcej » - Miłość Dobrego Pasterza
-
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam obraz Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Przyzwyczailiśmy się do takiej formy przedstawiania naszego Boga. Na swoich barkach dźwiga owieczkę. To symbol miłości, dobroci, bliskości, zatroskania o nasze bezpieczeństwo, pokarm i zdrowie.
więcej » - Pan życia i śmierci
-
Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza. Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. (1 Sm 2, 6–7)
więcej » - Obdarowani pokojem
-
Po śniadaniu wielkanocnym pozostało już tylko wspomnienie, powróciliśmy już na dobre do swoich codziennych obowiązków, a myślami wybiegamy już może do długiego weekendu na początku maja.
więcej » - Błogosławieni ubodzy
-
Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. (Łk 6, 20–21)
więcej » - "Nie bądź niedowiarkiem"
-
W klimacie poświątecznym Niedziela Biała pozwala dotknąć największego daru Zmartwychwstania – cudu działającego Miłosierdzia. Wszelkie obietnice Ojca, każda nauka Syna Bożego, Duch Święty ze swoją Mocą, świadczą o tym, że Jezus żyje.
więcej » - Doskonały i niekończący się dzień
-
W owym dniu nie będzie ani upału, ani zimna i mrozu. I nastanie dzień niezwykły – znany Jahwe – bez zmiany dnia i nocy; a widno będzie o wieczornej porze. (Za 14, 6–7, tłum. Biblia Poznańska).
więcej » - Odkupiciel Człowieka zwycięzcą śmierci
-
Przez cały rok w liturgii trwa wielkie Święto Zmartwychwstania. W każdą niedzielę w ciągu roku słyszymy słowa kapłana, który w najważniejszym momencie Mszy św. mówi: „Stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał” (III modlitwa eucharystyczna).
więcej »
Abyście się wzajemnie miłowali jak Ja was umiłowałem |
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie to opowieść o Bogu i Jego miłości do człowieka, objawionej w osobie i życiu Jezusa Chrystusa. Tak ją odczytywali Ojcowie Kościoła, rozpoznając w miłosiernym Samarytaninie Syna Bożego, który z nieba wysokiego (niebieskie Jeruzalem) zstąpił na ziemię (Jerycho leży kilkaset metrów poniżej Jerozolimy), aby pochylić się nad chorym człowiekiem, opatrzyć jego rany i doprowadzić do zdrowia. Jezus jest „Miłosiernym Samarytaninem, który staje się bliski każdemu człowiekowi i «wylewa na jego rany olej pocieszenia i wino nadziei» (Mszał Rzymski, VIII prefacja wspólna) oraz prowadzi go do gospody, którą jest Kościół, tam każe go leczyć, powierzając swoim sługom i płacąc osobiście z góry za jego wyleczenie” (Benedykt XVI, Fatima, 13 maja 2010 roku).
„Idź i ty czyń podobnie” - przypowieść o miłosiernym Samarytaninie to apel, by naśladować Jezusa, stając się świadkami Jego miłości poprzez dostrzeżenie w każdym człowieku bliźniego, to znaczy – zgodnie z etymologią tego słowa – naznaczonego bliznami, a więc i zranionego; potrzebującego zainteresowania i pomocy. To opowieść o człowieku, którego imię brzmi „bliźni” – „bliski”, a nie „inny” – „obcy”. Jezusowa przypowieść uczy, by patrzeć na drugiego człowieka oczami serca przepełnionego solidarną i odpowiedzialną miłością.
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie to opowieść o chrześcijaninie, który może w niej niczym w zwierciadle przyglądnąć się swej postawie, odkryć jej prawdziwe oblicze i dokonać koniecznych retuszy, by być w możliwie największym stopniu podobnym do swego Mistrza i Pana. Yumiko Matsuzaki, obywatelka kraju Kwitnącej Wiśni, chciała uczyć się filozofii u ks. Józefa Tischnera. Po jego śmierci napisała wspomnienie, rozpoczynające się od słów Profesora: „Wiecie, zawsze staram się oceniać drugiego człowieka, szczególnie studenta, nie po tym, kim on jest, ale kim chce być” (Spotkanie z ks. Tischnerem, w: Znak 550, marzec 2001, s. 127). Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie nie pozwala nam zadowalać się tym, kim jesteśmy, ale wyzwala w nas pragnienie, by stawać się w jeszcze większym stopniu człowiekiem i chrześcijaninem poprzez wypełnianie przykazania miłości bliźniego.
| poprzedni | następny | wróć |
)
Tematy numeru:
- Wiara i Kościół
- Matczyny szturm do nieba
- Sklep innych wartości
- Społeczeństwo
- Konserwatyści już nie milczą
| partnerzy: |
|
|
|
| copyright: |
© Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych na portalu www.przkt.pl jest zabronione. |
| projekt: |