Adwent

Rozmowa z ks. Jackiem Wiosną Stryczkiem o biedzie, która niejedno ma imię, i o życiu z biedy, o największej „winie” akcji „Szlachetna Paczka” i o przerwie w pewnym meczu.

Adwentowe pułapki czekają na nas nie tylko w supermarketach. Także ostatnie dni i godziny domowego zabiegania mogą zakłócić dobre przeżycie świątecznego czasu.

Mały kociołek, większy kociołek i jeszcze jeden – razem 120 litrów. Tyle litrów gęstej zupy codziennie wydaje jadłodajnia mieszcząca się w największym poznańskim kościele pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.

Miejsce akcji: Mogilno. Miasteczko nieopodal Gniezna. Nie tyle samo Mogilno, co jego serce i korzenie: pobenedyktyński klasztor. Od połowy XI do końca XIX wieku życie tętniło tu dzięki mnichom. Dziś tętni dzięki nim.

Głównym przesłaniem i motywem przewodnim Adwentu jest wezwanie do czuwania. Wielokrotnie słyszmy to hasło w adwentowej liturgii. Głównie odnosi się ono do oczekiwania na Paruzję, czyli powtórne przyjście Chrystusa albo jeszcze inaczej – koniec świata.

Przez całe wieki okres Adwentu był traktowany jako czas pokuty, albo raczej jako tzw. czas zakazany. Tradycja ta wywodziła się ze starożytności chrześcijańskiej, kiedy to Boże Narodzenie nie było świętowane tak uroczyście jak dziś.

Z przymiotnikiem „wielki” chętnie pokazują się takie słowa, jak: teatr, Kazimierz, sejm, błękit, wybuch, tydzień czy Szczeliniec. Każde z nich dostojne, czasami z wielowiekową metryką. Znacznie rzadziej słowo „wielki” komponuje się z „człowiekiem”.

Rozpoczynamy święty czas Adwentu: czas oczekiwania i przygotowania na Boże Narodzenie i na powtórne przyjście Chrystusa. Kościół przywiązuje wielką wagę do przeżywania Adwentu.

Około 40 ton żywności rozprowadzonej w ciągu trzech lat wśród 170 potrzebujących w jednej z krakowskich parafii. Przygotowywanie paczek, odwiedziny w szpitalach... Telefon od szukających pomocy, który dzwoni cały tydzień. To jakaś prężna fundacja? A może stowarzyszenie? Nie. To pani Lila – lat 65 i pan Adam – lat 73. Dojrzali wiekiem, ale młodzi sercem chętnym do bezinteresownej pomocy.

Tyle już Adwentów przeżyliśmy w naszym życiu i… nic lub niewiele się zmieniło. Jak w tym roku przeżyć ten czas, by nie przeoczyć jego istoty?